همانطور که در یکی از یادداشت های یکی دو هفته پیش، پیش بینی و اشاره شد که آمریکایی ها به زودی روش مواجهه با مسائل منطقه به ویژه تونس و مصر را تغییر می دهند و با تظاهر به حمایت از مردم به سمت آنها چرخشی مزورانه می کنند

همانطور که در یکی از یادداشت های یکی دو هفته پیش، پیش بینی و اشاره شد که آمریکایی ها به زودی روش مواجهه با مسائل منطقه به ویژه تونس و مصر را تغییر می دهند و با تظاهر به حمایت از مردم به سمت آنها چرخشی مزورانه می کنند تا بر موج خیزش مردمی سوار شوند و منافع کمتری را از دست بدهند، با افزایش فشار مردم مصر بر مبارک، روش غرب و در رأس آنها آمریکا با مسائل مصر تغییر پیدا کرد. این تغییر به مزاج مبارک خوش نیامد، اما در حال حاضر کار چندانی از دستش برنمی آید. این تغییر زمانی آشکار شد که حسنی مبارک در آستانه سقوط در گفت وگو با پایگاه خبری «ای بی سی» آمریکا گفت: «اگر کنار بروم هرج و مرج مصر را فرا می گیرد و گروه اخوان المسلمین بر آن سیطره پیدا می کنند.» مبارک در ادامه در خصوص اینکه «اوباما» از وی خواست، فرایند مسالمت آمیز انتقال قدرت را فوراً آغاز کند، گفت: اوباما انسان بسیار نیکی است ولی درکی از فرهنگ ندارد و نمی داند، اگر اکنون کنار بروم چه اتفاقی خواهد افتاد.

هر چند به نظر می رسد مبارک عمداً از اخوان المسلمین نام برده تا تلویحاً «اوباما» را تهدید و نظر وی را برای بقای خودش جلب کند، اما توجه ندارد اخوان المسلمینی که حتی 50 درصد از خواسته های آمریکا را در نظر داشته باشد برای آمریکا با ارزش تر از مبارکی است که مردم مصر با تجمع های میلیونی بارها اعلام کرده اند وی را نمی خواهند. شکل اول دقیقاً در چارچوب سیاست های مزورانه تغییر یافته آمریکا و غرب قرار دارد و چه بسا این آمادگی را داشته باشند تا برای سلطه بر خیزش بنیان برافکن مردم مصر امتیازهای بیشتری بدهند تا بعد در فرصت مناسب برنامه های خود را پیش ببرند. پس از این مصاحبه سرعت غرب در فاصله گرفتن از مبارک و آشکار ساختن سیاست مصادره حرکت اعتراضی مردم مصر افزایش یافت تا آنجا که ظرف چند روز گذشته، «جو بایدن» معاون رئیس جمهور آمریکا، «هیلاری کلینتون» وزیر امور خارجه آمریکا و «کاترین اشتون» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تماس های تلفنی با «عمر سلیمان»- مردی که در محافل سیاسی به عامل برجسته سازمان سیا در ساختار حکومتی مصر شهرت دارد و مدت 18 سال مسئولیت تشکیلات اطلاعاتی و امنیتی مصر را به عهده داشت و اینک در راستای اصلاحات تصنعی حسنی مبارک، معاون رئیس جمهور مصر است- حول محور مشترک: «انتقال قدرت در مصر و توجه به خاصه معترضان» صحبت کردند.

 در این هیس و بیس که افکار جهانی معطوف تحولات مصر است و مقامات غربی یکی پس از دیگری با اظهارنظر درباره این تحولات با مقام های سیاسی و نظامی مصر صحبت می کنند و با اعلام نگرانی با دخالت در امور مصر سعی می کنند قیام مردم مصر را علیه دیکتاتوری که سال ها با حمایت همین افراد فضای اختناق ایجاد کرد و انواع ستم ها را نه تنها به مردم مصر که به جهان اسلام روا داشت، به انحراف بکشانند و اجازه ندهند مردم به اهداف عالیه شان برسند، کمتر کسی به این مهم می اندیشد که کشورها و مقامات غربی این حق را از کجا آورده اند که خود را مجاز می دانند در مسائل حساس کشور مصر -که این روزها و بر حسب نیاز لزوماً باید خودش مصالحش را تشخیص دهد و بر مبنای آن راهش را انتخاب کند و نظامی را بنا نهد که خواهانش است- خارج از هرگونه قانون و قاعده ای دخالت کنند و در عین حال به محض اینکه مردم به اقداماتی روی می آورند که مشابه آن در جاهای دیگر انجام شده، دیگران را متهم به دخالت می کنند. در حال حاضر غربی ها و بیش از همه شیطان بزرگ مضطرب تر از مبارک هستند و این اضطراب را که رفتار گذشته شان مسبب آن است بهانه مشروعیت مداخله در امور مصر قرار داده اند. به میزانی که مردم مصر این مهم را درک کنند و بخواهند جبران مافات کنند، غرب خسارت خواهد دید.